Oude Testament

Nieuwe Testament

Kerkelijk jaar

Onderwerpen

Categorie

Bron

4. Profetie en vervulling

Read my lips

In de campagne van 1988 voor het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika, deed George Bush sr. een bekend geworden belofte: 'Read my lips. No new taxes.' Deze belofte om de belastingen niet te verhogen, speelde een centrale rol in de verkiezingscampagne. Halverwege zijn termijn van vier jaar, kreeg Bush sr. te maken met een enorm begrotingstekort. Dat werd onder andere veroorzaakt door de kosten van de Amerikaanse betrokkenheid bij de Golfoorlog. Het op de been brengen en houden van een grote troepenmacht kostte vele miljoenen dollars. Om die reden moest de president overgaan tot verhoging van de belastingen. Bush sr. ging er vanuit dat de kiezers de reden van die verhoging wel zouden begrijpen en hem daarom het breken van de belofte zouden vergeven. De grote overwinning die Clinton in 1992 behaalde bij de presidentsverkiezingen, wees uit dat Bush sr. zich ernstig had vergist. Als presidentskandidaten belastingverlaging beloven, is het voor de kiezer van belang niet op de woorden te letten, maar op de daden. 'While voters listen to candidates promise tax cuts, don't read their lips. Watch their feet.' Vrij vertaald, luidt deze zin van een Amerikaanse politieke commentator: 'Als politici belastingverlaging beloven, moet je letten op hun daden, niet op hun woorden.' Want, wat je met woorden beloofd hebt, moet je in daden omzetten.

'Opdat vervuld zou worden'

God gaat een relatie aan met concrete mensen, met Israël. Die relatie ontwikkelt zich door de tijd heen en krijgt vorm in een keten van beloften en vervullingen. God brengt voortdurend met dadenin praktijk wat Hij met woorden belooft. Deze keten mondt in de 'volheid van de tijd' uit in de vervulling van de beloften in Christus (Galaten 4:4). De belofte aan Abraham van land en nakomelingschap, de belofte van een land dat vloeit van melk en honing, de belofte aan David en zijn huis aangaande het koningschap zwelt in de loop van de tijd steeds verder aan. Uiteindelijk nemen deze beloften de gestalte aan van Hem die komt in de naam des Heren. 'Waar belofte was, komt vervulling. Het schaduwbeeld wordt vervangen door de zaak zelf, zoals een verloving wordt tot huwelijk.'1

De Schriften zelf reiken het begrippenpaar 'belofte en vervulling' aan. We lezen in het Nieuwe Testament dat Jezus de beloften van het Oude Testament heeft vervuld. Met name de evangelist Mat-teüs laat geen gelegenheid onbenut om aan te tonen dat in de woorden en daden van Jezus de Schriften in vervulling zijn gegaan. De verwijzingen naar het Oude Testament laat Matteüs voorafgaan door een (min of meer) vaste formule: 'Opdat vervuld zou worden hetgeen de Here gesproken heeft ...' Daarop volgen dan meestal de woorden 'door de profeet, toen hij zei ...'2 In het eerste hoofdstuk maakt de evangelist direct al gebruik van deze formule wanneer overtuigd wordt van het bijzondere karakter van de zwangerschap van Maria (1:2v).

Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven. Want Hij is het die zijn volk zal redden van hun zonden. Dit alles is geschied, opdat ...

Log in of registreer gratis om verder te lezen.

Om verder te gaan heb je een account nodig.
Met een account heb je direct een maand gratis toegang, zonder verplichtingen.

Ik wil een account aanmaken

Met een account heb je direct een maand gratis toegang tot honderden preekschetsen, artikelen en nog veel meer.

Account aanmaken

Ik heb al een account

Heb je al een abonnement?
Log dan hieronder in.

Inloggen